تعصب بیجا-------------اشتباه

             این جمله ی گوته رو هیچ وقت یادت نره         

                      * هیچکس نمی تواند بهتر از خودمان ما را فریب دهد*  

 حرفهای خوردنی

حرف موقعی خوردنیه که شیرین باشه، گاهی وقتها یه چیزو شنیدی، ولی وقتی

 یه جور دیگه میشنوی برات شیرین تر و خوردنی تر میشه. بعضی از حرفها

 اصلا هضم نمیشن. بعضیا تا یه قسمتی هضم میشن ، ولی اگه زیاد هم شیرین

باشه، ممکنه دل رو بزنه . همون شیرینی ای که بعضی معلمهامون داشتن و

بعضی ها نه!!!

بعضی، حرفهای قشنگ میزنن ولی کارهاشون قشنگ نیست. یه عده حرفهای

 قشنگ بلد نیستن ولی فقط کارهای قشنگ قشنگ بلدن . حالا یه سری هم هستن

که هم حرفها و هم کارهاشون قشنگه، باید قبول کرد که بعضی ها هم هستن که

 نه تنها حرفها و کارهای خوب بلد نیستن بلکه حرفها و کارهای خوب بقیه رو

 هم خراب میکنن، زبونم لال... مثل بعضی، اونم بعضی نماینده های مجلس که

 فقط کارشون شده صافکاری و جوشکاری کارهای دیگران. پس تعجب نکنید اگه

 یه قانونی تصویب میشه بعده یه مدت کوتاه می بینی دقیقا عکس همون قانون

 تصویب میشه. البته این حرفها رو نشنیده بگیرید

درد شیرین

این آدمه که تنهایی رو معنا میکنه، یعنی بستگی به آدمش داره، همه ی تنهاییها که بد نیستن.

بعضی چیزا به

 خودی خود تلخه ولی برای آدما شرینه، بهش میگن « درد شیرین » .

دوستی داشتم که میگفت علی رغم سردی هوا دوست دارم تو فضای آزاد بخوابم،   «سرمای

شیرین». یا

اینکه دندونی رو که درد میکنه دوست داری فشارش بدی هر چند دردش بیشتر میشه میخوای یه

جورای به درد

 بگی که فکر نکنی که کم آوردم.

اگه بتونی به دردا لبخند بزنی اونوقت دردا همش تلخ نیست میشه «درد شیرین».

آدمای خوب

یه چیز دیگــــــــــــــــــــــــــــه: بعضی وقتها آدم به خودش میگه: اگه

 شرایط بود انجامش میدم اگه نبود، خُب پرهیز میکنم. چیزای بد رو باید

 همیشه پرهیز کرد نه« تـــــــــــجربه تــــــــــلخ ». نگیم چون شرایط

نیست، خُب ، حالا آدم خوبی هستیم.

راستی اون جوونی که حرفهاشو پایین خوندید خوشبختانه خودکشیِ

 ناموفقی داشت و گفت که میخواد دیگه زندگی کنه. به قول دکتر

 شریعتی(آبجی دریا): زندگی کن چون سالها به اجبار خواهی خفت.

 نخوابیـــــــــــــــــــدی که؟؟؟؟؟!!!!